سبک‌های معماری

خصوصیات ۱۰ سبک معماری از دوران باستان تا امروز

تاریخ اغلب به صورت خطی آموزش داده شده است. این شیوه آموزش اغلب روایت های کلان تاریخی را کنار گذاشته و در درجه اول به دنیای غیبی متمرکز شده است. در تاریخ معماری ، درک حرکات مرکزی و سبک های تقدیسی که با گذشت زمان به عنوان واکنش ، یعنی تداوم یا گسیختگی ، در رابطه با آنچه تاکنون تولید شده است ، جالب است. بنابراین ، ما برخی از تأثیرگذارترین سبک ها و جنبش های معماری در تاریخ و ویژگی های خاص آن را ارائه می دهیم.

معماری کلاسیک (Classic):

معماری کلاسیک در یونان باستان بین قرن 7 و 4 قبل از میلاد ساخته شده است. این شهرت بیشتر به دلیل معابد بزرگ مذهبی ساخته شده در سنگ است که از اصول نظم ، تقارن و هندسه طراحی شده است.
بزرگترین اثر معماری کلاسیک پارتنون است. پارتنون که در قرن پنجم قبل از میلاد در آکروپلیس آتن ساخته شده است ، ویژگی های برجسته ای از خود به نمایش می گذارد.

سبک‌های معماری کلاسیک

معماری رومی (Romanesque):

این سبک معماری که بین قرن های 6 تا 9 در اروپا توسعه یافته است، ارتباط زیادی با بافت تاریخی آن دارد. در دوره ای که کشورهای اروپایی در حال جنگ بودند و نگران محافظت در برابر تهاجمات بودند ، ساختمانها با الهام از جمهوری روم باستان ، با دیوارهای سنگین و مقاوم و حداقل دهانه در طاقهای نیم دایره ساخته می شدند. نمونه های اصلی آن کلیساهای ساخته شده در این دوره بوده و یکی از مهمترین آثار آن کلیسای جامع سانتیاگو دو کامپوستلا در اسپانیا است. این بنا در زمان جنگهای صلیبی ساخته شده است ، و بزرگترین محصول این سبک است.

سبک‌های معماری - رومی

معماری گوتیک (Gothic):

آنچه که ما اکنون به عنوان معماری گوتیک می شناسیم در اصل Opus Francigenum یا “اثر فرانسوی” نامیده شد، زیرا در اواخر قرون وسطی در فرانسه ، بین سالهای 900 تا 1300 آغاز شد. فقط در زمان روشنگری بود که نام “گوتیک” بوجود آمد که به معماری عمودی و باشکوه تولید شده در آن دوره اشاره دارد. کارهای اصلی گوتیک مربوط به بناهای کلیسایی است – کلیساهای جامع با طاقهای چوبی و طاقهای دنده ای. بیشتر بناهای گوتیک از جمله میراث جهانی نوتردام و کلیسای جامع ریمس از میراث جهانی یونسکو محسوب می شوند.

سبک‌های معماری گوتیک

معماری باروک (Baroque):

 

با شروع قرن 16 تحت یک رژیم سلطنتی در اروپا معماری باروک در بناهای مذهبی بوجود آمد. با استفاده از زیور آلات و عناصری که به دنبال ایجاد حس چشمگیر بودند – به ویژه با تضاد نور و تاریکی – معماری باروک به عناصر ساختاری به عنوان سکوهایی برای تزئین نگاه می کرد. یکی از نمونه های اولیه این سبک ، کلیسای Gesù در رم است که دارای اولین نمای واقعاً باروک است.

سبک‌های معماری باروک

معماری نئوکلاسیک (Neoclassical):

 

از قرن 18 به بعد ، معماری نئوکلاسیک سعی در احیای بناهای کلاسیک یونانی و رومی داشت. بیان آن به شدت با زمینه اجتماعی و اقتصادی آن ، انقلاب صنعتی در اروپا و دوره ای که دانشجویان طبقه متوسط ​​از گراند تور – سفر به دور دنیا و تماس با آثار باستانی – آغاز می شوند ، ارتباط دارد. احیای تولیدات فرهنگی اروپا ، معماری معطوف به تقارن منطقی را به عنوان پاسخی به معماری باروک به ارمغان آورد. این جنبش تا قرن نوزدهم ادامه داشت و در کشورهای مختلف تجلی یافت.

سبک‌های معماری نئوکلاسیک

معماری مدرن (Modern):

 

مدرنیسم در نیمه اول قرن بیستم متولد شد. می توان گفت که این کار در آلمان با باهاوس ، یا فرانسه با لوکوربوزیه ، یا ایالات متحده با فرانک لوید رایت آغاز شد. با این حال ، سهم لوکوربوزیه در درک معماری مدرن ، به ویژه به دلیل توانایی او در تلفیق احکامی که در آثار ، طراحی و گفتار خود اتخاذ کرده ، بسیار قابل توجه است. به عنوان مثال مانیفست او در سال 1926 “پنج نکته معماری جدید” ، که به عنوان پنج نقطه معماری مدرن نیز شناخته می شود.

سبک‌های معماری مدرن

معماری دکو آرت (Art Deco):

 

آرت دکو درست قبل از جنگ جهانی اول در فرانسه ظهور کرد و بر چندین حوزه هنری و طراحی تأثیر گذاشت. این جنبش با ترکیب طراحی مدرن ، عناصر دست ساز و مواد لوکس ، نمایانگر لحظه ای باور بزرگ به پیشرفت اجتماعی و فناوری در قاره بود. آگوست پرت ، معمار فرانسوی و پیشگام استفاده از بتن، مسئول طراحی یکی از اولین سازه های آرت دکو بود. تئاتر شانزلیزه ی پرت (1913) تحت تاثیر این سبک قرار گرفت.

سبک‌های معماری آرت دکو

معماری باهاوس (Bauhaus):

باهاوس در ابتدای قرن بیستم در اولین مدرسه طراحی جهان متولد شد. در این دوره بود که از طراحی مبلمان گرفته تا هنرهای پلاستیکی و وضعیت آوانگارد در آلمان گسترش می یافت. رابطه بین تولیدات صنعتی و طراحی محصول با اتخاذ موضعی کاملاً منطقی درمورد روند طراحی ، برای پیشنهادات معماری مدرسه بسیار مهم بود. والتر گروپیوس ، یکی از بنیانگذاران آن ، روش های انقلابی تدریس را به کار گرفت و این اصول را در کارهای مدرن و کاربردی خود به کار گرفت.

سبک‌های معماری باهاوس

پست‌مدرن (Postmodern):

از سال 1929 به بعد ، با شروع رکود بزرگ ، زنجیره ای از انتقاد از معماری مدرن آغاز می شود و تا اواخر دهه 1970 ادامه دارد. معماری پست مدرن برخی از اصول اصلی مدرنیسم را از منظر تاریخی و ترکیبی جدید، در آثار ساخته شده بررسی می کند. کتاب “یادگیری از لاس وگاس” یکی از کارهای اساسی اندیشه پست مدرن است

سبک‌های معماری پست‌مدرن

معماری ساختارشکن (Deconstructivism):

ساختارشکنی از دهه 1980 آغاز شد و دستورالعمل ها و روند طراحی را زیر سال می برد و از پویایی غیرخطی در استدلال استفاده می کند. ساختارشکنی به دو مفهوم اصلی مربوط می شود: ساختار شکنی ، تحلیل ادبی و فلسفی که شیوه های سنتی تفکر را تجدید نظر کرده و از بین می برد. و سازه گرایی ، جنبش هنری و معماری روسیه از اوایل قرن 20. یک رویداد مهم برای ساختارشکنی ، نمایشگاه MoMA در سال 1988 بود که توسط فیلیپ جانسون تنظیم شد. این آثار آثار پیتر آیزنمن ، فرانک گری ، زاها حدید ، رم کولهاس ، دانیل لیبسکیند ، برنارد تسومی و جایزه گرگ را گرد هم آورد.

سبک‌های معماری ساختارشکن

خصوصیات ۱۰ سبک معماری از دوران باستان تا امروز

تاریخ اغلب به صورت خطی آموزش داده شده است. این شیوه آموزش اغلب روایت های کلان تاریخی را کنار گذاشته و در درجه اول به دنیای غیبی متمرکز شده است. در تاریخ معماری ، درک حرکات مرکزی و سبک های تقدیسی که با گذشت زمان به عنوان واکنش ، یعنی تداوم یا گسیختگی ، در رابطه با آنچه تاکنون تولید شده است ، جالب است. بنابراین ، ما برخی از تأثیرگذارترین سبک ها و جنبش های معماری در تاریخ و ویژگی های خاص آن را ارائه می دهیم.

معماری کلاسیک (Classic):

معماری کلاسیک در یونان باستان بین قرن 7 و 4 قبل از میلاد ساخته شده است. این شهرت بیشتر به دلیل معابد بزرگ مذهبی ساخته شده در سنگ است که از اصول نظم ، تقارن و هندسه طراحی شده است.
بزرگترین اثر معماری کلاسیک پارتنون است. پارتنون که در قرن پنجم قبل از میلاد در آکروپلیس آتن ساخته شده است ، ویژگی های برجسته ای از خود به نمایش می گذارد.

سبک‌های معماری کلاسیک

معماری رومی (Romanesque):

این سبک معماری که بین قرن های 6 تا 9 در اروپا توسعه یافته است، ارتباط زیادی با بافت تاریخی آن دارد. در دوره ای که کشورهای اروپایی در حال جنگ بودند و نگران محافظت در برابر تهاجمات بودند ، ساختمانها با الهام از جمهوری روم باستان ، با دیوارهای سنگین و مقاوم و حداقل دهانه در طاقهای نیم دایره ساخته می شدند. نمونه های اصلی آن کلیساهای ساخته شده در این دوره بوده و یکی از مهمترین آثار آن کلیسای جامع سانتیاگو دو کامپوستلا در اسپانیا است. این بنا در زمان جنگهای صلیبی ساخته شده است ، و بزرگترین محصول این سبک است.

سبک‌های معماری - رومی

معماری گوتیک (Gothic):

آنچه که ما اکنون به عنوان معماری گوتیک می شناسیم در اصل Opus Francigenum یا “اثر فرانسوی” نامیده شد، زیرا در اواخر قرون وسطی در فرانسه ، بین سالهای 900 تا 1300 آغاز شد. فقط در زمان روشنگری بود که نام “گوتیک” بوجود آمد که به معماری عمودی و باشکوه تولید شده در آن دوره اشاره دارد. کارهای اصلی گوتیک مربوط به بناهای کلیسایی است – کلیساهای جامع با طاقهای چوبی و طاقهای دنده ای. بیشتر بناهای گوتیک از جمله میراث جهانی نوتردام و کلیسای جامع ریمس از میراث جهانی یونسکو محسوب می شوند.

سبک‌های معماری گوتیک

معماری باروک (Baroque):

 

با شروع قرن 16 تحت یک رژیم سلطنتی در اروپا معماری باروک در بناهای مذهبی بوجود آمد. با استفاده از زیور آلات و عناصری که به دنبال ایجاد حس چشمگیر بودند – به ویژه با تضاد نور و تاریکی – معماری باروک به عناصر ساختاری به عنوان سکوهایی برای تزئین نگاه می کرد. یکی از نمونه های اولیه این سبک ، کلیسای Gesù در رم است که دارای اولین نمای واقعاً باروک است.

سبک‌های معماری باروک

معماری نئوکلاسیک (Neoclassical):

 

از قرن 18 به بعد ، معماری نئوکلاسیک سعی در احیای بناهای کلاسیک یونانی و رومی داشت. بیان آن به شدت با زمینه اجتماعی و اقتصادی آن ، انقلاب صنعتی در اروپا و دوره ای که دانشجویان طبقه متوسط ​​از گراند تور – سفر به دور دنیا و تماس با آثار باستانی – آغاز می شوند ، ارتباط دارد. احیای تولیدات فرهنگی اروپا ، معماری معطوف به تقارن منطقی را به عنوان پاسخی به معماری باروک به ارمغان آورد. این جنبش تا قرن نوزدهم ادامه داشت و در کشورهای مختلف تجلی یافت.

سبک‌های معماری نئوکلاسیک

معماری مدرن (Modern):

 

مدرنیسم در نیمه اول قرن بیستم متولد شد. می توان گفت که این کار در آلمان با باهاوس ، یا فرانسه با لوکوربوزیه ، یا ایالات متحده با فرانک لوید رایت آغاز شد. با این حال ، سهم لوکوربوزیه در درک معماری مدرن ، به ویژه به دلیل توانایی او در تلفیق احکامی که در آثار ، طراحی و گفتار خود اتخاذ کرده ، بسیار قابل توجه است. به عنوان مثال مانیفست او در سال 1926 “پنج نکته معماری جدید” ، که به عنوان پنج نقطه معماری مدرن نیز شناخته می شود.

سبک‌های معماری مدرن

معماری دکو آرت (Art Deco):

 

آرت دکو درست قبل از جنگ جهانی اول در فرانسه ظهور کرد و بر چندین حوزه هنری و طراحی تأثیر گذاشت. این جنبش با ترکیب طراحی مدرن ، عناصر دست ساز و مواد لوکس ، نمایانگر لحظه ای باور بزرگ به پیشرفت اجتماعی و فناوری در قاره بود. آگوست پرت ، معمار فرانسوی و پیشگام استفاده از بتن، مسئول طراحی یکی از اولین سازه های آرت دکو بود. تئاتر شانزلیزه ی پرت (1913) تحت تاثیر این سبک قرار گرفت.

سبک‌های معماری آرت دکو

معماری باهاوس (Bauhaus):

باهاوس در ابتدای قرن بیستم در اولین مدرسه طراحی جهان متولد شد. در این دوره بود که از طراحی مبلمان گرفته تا هنرهای پلاستیکی و وضعیت آوانگارد در آلمان گسترش می یافت. رابطه بین تولیدات صنعتی و طراحی محصول با اتخاذ موضعی کاملاً منطقی درمورد روند طراحی ، برای پیشنهادات معماری مدرسه بسیار مهم بود. والتر گروپیوس ، یکی از بنیانگذاران آن ، روش های انقلابی تدریس را به کار گرفت و این اصول را در کارهای مدرن و کاربردی خود به کار گرفت.

سبک‌های معماری باهاوس

پست‌مدرن (Postmodern):

از سال 1929 به بعد ، با شروع رکود بزرگ ، زنجیره ای از انتقاد از معماری مدرن آغاز می شود و تا اواخر دهه 1970 ادامه دارد. معماری پست مدرن برخی از اصول اصلی مدرنیسم را از منظر تاریخی و ترکیبی جدید، در آثار ساخته شده بررسی می کند. کتاب “یادگیری از لاس وگاس” یکی از کارهای اساسی اندیشه پست مدرن است

سبک‌های معماری پست‌مدرن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *